We wonen graag in onze gemeente, behalve als we moeten fietsen. En daarin hebben we absoluut gelijk, zeggen experts

We wonen graag in onze gemeente, behalve als we moeten fietsen. En daarin hebben we absoluut gelijk, zeggen experts

We wonen graag in onze gemeente, behalve als we moeten fietsen. En daarin hebben we absoluut gelijk, zeggen experts
We vinden het verkeer te onveilig om te fietsen. Dus blijven we kiezen voor de auto. Dus maken we het fietsers nog moeilijker.

De Vlaming is best ­tevreden over het ­leven in zijn thuisstad of -gemeente. Maar de fietspaden, dat is een ander verhaal. Slechts de helft vindt dat hij veilig kan fietsen in zijn buurt. En amper één op de drie stuurt zijn kind met een gerust hart het verkeer in. “Ze hebben gelijk”, zegt ­verkeersexpert Dirk Lauwers (UGent). “Met een auto is het gewoon vaker veiliger.”

Het is fijn leven in ons dorp of onze stad. Maar o wee als we de fiets op moeten: dan vrezen we voor lijf en leden. Dat is de conclusie van de eerste Gemeentemonitor, die van elk van de 308 Vlaamse steden en gemeenten een rapport heeft opgesteld om de leefkwaliteit te beoordelen. Wat blijkt: veilig verkeer is het grootste knelpunt. Onze grootste ergernis blijkt auto’s die te snel rijden in onze buurt. Amper 52 procent van alle Vlamingen vindt dat hij veilig kan fietsen in zijn gemeente. En amper één Vlaming op de drie stuurt zijn kind met een gerust gemoed het verkeer in.

“Dat is ontstellend, inderdaad. Maar de Vlaming heeft gelijk, voor een deel dan toch”, zegt verkeersexpert Dirk Lauwers (UGent en UAntwerpen). “Ja, er is de afgelopen jaren veel geïnvesteerd in fietspaden en fietsveiligheid. We hebben in tien jaar al een hele weg afgelegd.”

“Het aantal fietsdoden is zelfs gedaald met 36 procent”, zegt Vlaams minister van Mobiliteit Ben Weyts (N-VA).

Maar dat cijfer zegt niet alles: het aantal ongevallen waarbij fietsers gewond raken, is de afgelopen tien jaar wél gestegen. “Verhoudingsgewijs is de auto nog veel beter af dan tien jaar geleden”, zegt Lauwers. “Daarin is nog veel méér geïnvesteerd dan in de fiets. Je loopt gewoon meer risico op een fiets dan in een auto. Je kan mensen niet kwalijk nemen dat ze die afweging maken. Zeker voor hun kinderen: daar accepteren we geen risico’s, nog veel minder dan vroeger.”

Wat opvalt, is dat de angst en onvrede het grootst zijn buiten de grote steden en gemeenten. Het zijn kleinere gemeenten als Zelzate, Halle, Asse en Dilbeek waar inwoners zich het meest zorgen maken om hun kinderen in het verkeer. Een grootstad als Antwerpen zit perfect op het Vlaamse gemiddelde voor fietsveiligheid, steden als Brugge en Gent zitten er een stuk boven.

“Op veel gewestwegen tussen kleinere gemeenten ligt vaak níéts voor de fietser”, zegt Lauwers. “De grootste investeringen worden gedaan in de grote steden. Dan krijg je de situatie dat op sommige steenwegen tussen kleinere gemeenten gewoon niemand dúrft te fietsen omdat het er totaal onveilig is. Komt dat voor in de ongevallencijfers? Neen, want er rijdt niemand. Is het veilig? Neen, natuurlijk niet. Op die kleinere wegen rijden trouwens ook veel meer auto’s dan vroeger, omdat Waze ons allemaal langs daar stuurt omdat we niet in de file willen staan.”

Dus blijven we met z’n allen met de auto rijden. Voor zes op de tien is de auto het vaste middel om naar het werk te gaan, met uitschieters tot negen op de tien in West-Vlaanderen en Limburg.

“De scherpe daling in het aantal fietsdoden vertaalt zich nog altijd niet in meer bereidheid van ouders om hun kinderen bijvoorbeeld met de fiets naar school te laten gaan, of om zelf op de fiets te wippen. Daar hebben we nog werk”, zegt Weyts. “Net als op het vlak van de fietsinfrastructuur.”

“Toch gaat het niet alleen om meer fietspaden. We moeten naar complete fietsroutes en fietsveilige wijken”, zegt Lauwers. “Het is een enorme opgave voor het beleid om de curve te keren en ons écht meer te doen fietsen. ”

 

De onveiligste: Dilbeek: “We komen van nul”

Amper een kwart van alle Dilbekenaren vindt het veilig om te fietsen in zijn gemeente, de ­allerslechtste score van Vlaanderen. “Begrijpelijk”, zegt schepen van Fietsbeleid Stijn Qua­ghebeur (N-VA). “In de vorige legislatuur is hier welgeteld nul meter fietspad aangelegd. Sindsdien zijn we druk bezig, maar het duurt ­jaren voor je een fietspad aanlegt. Nauwelijks 4 procent neemt de fiets naar het werk, terwijl Brussel zo dichtbij ligt. Dat moet beter.”


Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *